dinsdag 15 april 2014

Een beetje DIY-en is altijd fijn.

Toch als het meteen lukt.
Je ziet zo'n leuke ideetjes op Pinterest en denkt "oh fijn, wil ik ook doen!". Vervolgens duurt het zo'n 80283 jaar eer dat je eindelijk de tijd vindt om aan zoiets te beginnen.

Zo had ik, net als de halve wereldbol wellicht, een pin gezien van zo'n glazen potten, met diertjes op het deksel die in eenzelfde kleur gespoten of geverfd zijn. Super leuk idee, megacool en al die dingen en zo'n glazen potten zijn nog wel snel gevonden (gewoon bijhouden of in mijn geval meenemen van mijn werk, mihihi).
Bon, na al ongeveer bijna een jaar 4 zo'n potten te hebben staan en er net terug 2 te hebben meegenomen van le werk, besloot ik toch wel dat ik er werk van moest maken.

Alleen, ik had geen diertjes.

Nu hebben ze in de meeste speelgoedwinkels wel zo van die diertjes, maar kosten die stukken van mensen en ben ik niet zo meteen van plan om 5 à 6 eurootjens uit te geven aan beesten die ik daarna ga overschilderen. Dat is mij een brug te ver.
Plan dus weer een tijd uitgesteld, tot ik op een marktje in Genk kwam. Stond daar iemand met zakjes plastieken diertjes voor 4 à 6 euro voor een stuk of 8 diertjes in zo'n zakje. Ja hallo, ik direct zo'n 2 zakjes kopen natuurlijk! Kon ik er eindelijk aan beginnen.

Dacht ik.

Moest ik nog een spuitbus vinden in de juiste kleur. Ik ben wel zo kieskeurig. Als ik een bepaald soort blauw of groen in m'n hoofd heb, kan dat dus niet een ander soort blauw of groen zijn. Ik wou een soort licht turkoois, komt m'n moeder in de Brico af met babyblauw. Ja jakkes, dat is het dus niet. Na veel drama's en gedoe, viel mijn oog op staaltjes muurverf. Voor 2 euro. Da's wel wat anders dan zo'n spuitbus van 15 euro en ne klets. Ja oké, is niet bepaald de meest ideale verf voor kunststof (het is muurverf, als in: verf voor een muur), maar het was cheap. Eerst even testen en dan kon er toch niet zoveel misgaan. En! Het was nog een mooie kleur ook.

Glazen potten, check. Diertjes, check. Verf, check.

Lijm, ik had ook lijm nodig aangezien mijn secondelijm ergens in de duistere krochten van ons huis is verdwenen. Mijn moeder had iets gevonden, het zag er mij buenos uit dus off we go.

Eenmaal thuis onmiddellijk dekseltjes afwassen, krantenpapier leggen, penseel zoeken en plakken en verven maar.

Is dat mij toch wel de meest stomme kutlijm uit heel die Brico zeker.

Plakt voor geen meter. Na een kwartier vielen die beesten nog op bij de minste tik. Is nochtans lijm voor kunststof.
Bon, na veel gevloek en gesukkel zijn ze dan toch blijven plakken én pakte de verf ook nog begot. Mijn geluk kon niet meer op.

En dit het prachtresultaat:



Geef toe, het ziet er wel mooi uit. Mag ook wel, na al die avonturen.

Vorige zondag had ik dan zo'n giga glazen pot van m'n werk mee. Ik super content, ik was dat uit, laat dat een halve dag weken in zeep en water om die vreselijke zilverajuinen-geur uit die pot te krijgen.

Ondertussen heb ik al uit pure wanhoop deo op dat deksel gespoten, die zilverajuinen-geur blijft in dat verdomde deksel zitten.
Maar koppig als ik ben, heb dus al een dier (een eland deze keer, jawel, foto's volgen) op dat verdomde deksel geplakt en geverfd. Uiteraard.

Wordt vervolgd...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten