zondag 14 september 2014

De twee weken van Kwalison, II.

Want ik ben zo'n beetje een week vergeten, shhht.



Dikkie is nogal verzot op mijn shoes. Ze was zo gek van contentement dat ze spontaan mijn schoenen heeft onder gekwijld. Lekker.


In een spontane "ik heb zin om netjes te zijn" bui, heb ik mijn kamer opgeruimd. Nu ja, een deel. Eigenlijk enkel de omgeving van dit oud lessenaartje. Ik heb eindelijk mijn Europa-kaart plan uitgevoerd en heb mijn wereldbol van onder het stof gehaald. Verder ben ik ook super blij met mijn Quote kalender van Flow.


Alison is creatief, oh dear lord! Nu ik eindelijk tijd had (jawel, had, vanaf morgen is't alweer gedaan met de vrijheid) heb ik me aan de naaimachine gezet, heuj! Aangezien Eva eind augustus de wonderlijke leeftijd van *25* heeft bereikt, heb ik dit konijn gemaakt. Een blauw konijn! Eva is de eigenares van The Blue Rabbit House (checken die handel), dus vond ik het niet meer dan passend om een blauw konijn te maken. Dankzij een patroon uit een boek van de bib is het nog wel gelukt. Ik blij, Eva (hopelijk) ook blij.


Normaal gezien had ik vorige zondag een Academie-ladies dag met Eva en Katrien, met pannenkoeken aan de dijk en wandelingen op het strand. Dat is niet kunnen doorgaan omdat Katrien een familie-noodgeval had, dus heb ik enkel met Eva afgesproken. Omdat we het wat jammer vonden dat Katrien er niet kon bij zijn hebben we gewoon bij Eva thuis afgesproken voor een spelletjesnamiddag. Mét pannenkoeken.
Zijn de revue gepasseerd: Trivial Pursuit (dat volle taartje is van mij, onderweg naar de overwinning), Wie is het? en Zeeslag (dikke fail aan mijn kant, kan er geen meter van).


Kasper zegt hallo.
Uiteindelijk is het nog een heel gezellige namiddag geworden. De katten van Eva zijn trouwens echte pluisbollen en super schattig. Kijk is wat voor een dotje die Kapser is. En Ilan ook hoor, zeker weten.


Een paar maand geleden heb ik mij zo'n kleurboek voor volwassenen gekocht, maar was niet verder geraakt dan 3/4 van pagina 1. Ondertussen is pagina 1 af en ben ik aan een tweede pagina begonnen. Af en toe maak ik eens 10 minuutjes tijd om even met een leeg hoofd te kleuren.


Tot slot een uiterst charmante selfie. Vrijdag ben ik naar de kapper geweest en heb ik zo even 20 cm van mijn haar laten knippen. Vrijdag lag het echt wel goed, een wasbeurt later is het al weer een ramp. Typisch. 's Nachts huil ik me stiekem in slaap, vol met spijt dat ik mijn lange haren heb laten kortwieken.

To be continued.








donderdag 11 september 2014

Jeugdsentiment.

Ik zag bij Insins een leuke tag, die oorspronkelijk van Team Confetti is. Het leek me ook wel leuk om deze in te vullen, zeker omdat ik belachelijk nostalgisch kan zijn.

Hello darlings.

Favoriete kinderfilm:
De Leeuwenkoning. Omdat dat de eerste film is die ik in de cinema ben gaan zien, samen met de moeder. Ik zie de film nog steeds graag en krijg altijd kippenvel als ik de intro hoor en de bijhorende opkomende zon zie.

Favoriete televisie serie:
Beestenbos is boos. Dag Sinterklaas. Kulderzipken. The Power Rangers (oh ja). Samson en Gert, uiteraard.

Samson-fan to da bone.

Favoriete boek:
Matilda van Roald Dahl, zonder twijfel. Maar ik las ook heel graag boeken van Marc de Bel, zoals De Fautenkampioene en De Katten van Kruisem. Rond m'n elfde ben ik dan in de Harry Potter-wereld gesukkeld en ben daar nog (steeds) niet uitgeraakt.


Favoriete nummer van de Spice Girls (of een andere boy/girlband):
Wannabe en Stop, ik kan echt niet kiezen. Iedereen wou altijd Baby Spice zijn (net zoals iedereen, ik ook, de roze Power Ranger wilde zijn), maar ik vond Sporty Spice leuker. Ironisch, aangezien ik totaal niet sportief was. Nog steeds niet trouwens.

Favoriete fashion item:
De oorbellen die je moest plakken op je oren. Altijd een feest als je dat won op de kermis. Andere favorieten waren de tattoo-kettingen of armbanden en in het vijfde leerjaar was ik heel jaloers op iedereen die Buffalo schoenen had. Tot op de dag van vandaag ben ik mijn moeder eeuwig dankbaar dat ze nooit heeft toegegeven.

Favoriete snoep/snack:
Elke zaterdag bracht mijn vader me naar de tekenschool, maar daar niet ver af was snoepwinkel "Het Voske". De eigenares was mijn vroegere lerares Zedenleer van in het lager, die op pensioen was gegaan toen ik in het derde leerjaar zat, maar nog steeds het snoepwinkeltje van haar moeder open hield. Ik nam altijd dezelfde snoepjes: smurfen en kersjes en af en toe is een zure mat. En elke keer als ik er was, kreeg ik een kersje gratis. 
Ook was er bij ons in de straat vroeger een omaatje en ik speelde vaak met haar kleindochter. Als we dan bij haar thuis waren, haalde ze altijd een pot van de kast met daarin, jawel, kersjes. 


Favoriete TV-reclame:
Ik ben opgegroeid in een huishouden dat alleen naar één, Canvas of Ketnet (toen TV1 of TV2) keek. Helaas, geen reclame-spot met warme herinneringen.

Favoriete nummer:
Mijn moeder zegt altijd dat ik als kleine Alison helemaal wild werd als ik "Les Filles du Bord de Mer" van Arno hoorde. Er komt zo'n gek stukje in, dat hij "shwei shwei shwei" zegt. Ofzoiets. Ik riep dat graag mee.
Ik moet vooral denken aan het allereerste singeltje dat ik had gekocht als tienjarige: "Big Big World" van Emilia. Maar eigenlijk doet alle muziek uit de jaren 90 me glimlachen. Hoe fouter, hoe liever.

Nineties Moederken en Kwalison, de charmantheid zelve.

maandag 1 september 2014

De week van Kwalison, I.

Het is op vele blogs de gewoonte om zo'n beetje een weekoverzicht te hebben en dat leek me ook wel een leuk plan. Dus zie hier, mijn eerste poging.


Ik heb een vrij grote voorliefde voor cactussen en had tot deze zaterdag 8 prachtexemplaren op mijn kamer staan. Inderdaad, tot deze zaterdag. 
In een kringloopwinkel heb ik deze 3 glazen bokalen gevonden en ik vond ze meteen leuk. Ik zag er al een heel arsenaal aan leuke plantjes instaan, dus heb ik ze gekocht (voor in het totaal 1,25 eurootjes). Thuisgekomen ben ik dan naar de bloemenwinkel gegaan en viel mijn oog op een mini sanseveria. Sanseveria's zijn, indien u het nog niet wist, ook geweldige planten. Goed begin dacht ik, eens iets anders dan een cactus. Tot ik naar rechts keek en, ja. 
De teller staat op 11.



Rottige examens vragen om happy sokken.



Soms krijg ik een spontane ingeving dat ik netjes wil zijn. Dit was zo'n moment. Over de staat van de rest van mijn kamer zwijgen we even. Ik zoek nog steeds een plaats voor bovenstaande plantjes.



Tijdens mijn dürüm-route (geen verdere commentaar) kom ik deze rakker geregeld tegen. In het begin was hij nogal verlegen, maar nu komt hij al spontaan op me af gehuppeld. Miauw miauw, zegt die. Hallo daar, antwoord ik. Een beetje krabben achter de oortjes en hij kan weer tevreden zijn wandeling voortzetten.



Als er iets is waarvan ik hou in de zomer, dan zijn het rommelmarkten. De voorbije week heb ik er zelfs 2 kunnen bezoeken, een mens zou van minder blij worden. 
Buit rommelmarkt 1: Twister, Wie is het?, Trivial Pursuit familie editie, een plastieken Donald Duck-figuur en deze leuke magneetjes. Op het internet al zien passeren voor 1 euro de letter, ik heb een hele zak voor 1 euro. Je zou denken dat ik een 10-jarige ben met deze buit. Maar! Die Wie is het? ga ik gebruiken voor in de klas, Twister is altijd leuk, achter zo'n Trivial zoek ik al eeuwen (we hebben hier zo'n Genius-editie maar die vragen zijn enkel geschikt voor IQ's van 130), Donald was grappig en die magneetjes zijn handig. Ha.
Buit rommelmarkt 2: een nog grotere bokaal als op foto 1, 3 boeken met proefjes en knutselideetjes voor in de klas en 2 bloempotten van Ikea.
Er stond trouwens ook een man die cactussen verkocht. Ben er toch maar mooi voorbij gewandeld. Dat verdiend een schouderklopje.



Alison doet een poging tot creativiteit, deel 372920. Vandaag: een gsm-hoes.
Na al 5 maand een naaimachine in huis te hebben, had ik éindelijk tijd om mij er eens aan te zetten. Het doel is om ooit zelf rokjes te kunnen maken, voorlopig houden we het op kleiner geschut. Van mijn stofjes was ik alvast content (hoera voor Veritas), nu nog het eindresultaat.

Het spreek voor zich denk ik waarom hier geen foto van het eindresultaat staat. Schots en scheef like you wouldn't believe.
Maar mijn gsm past er toch al in, da's een begin.