zaterdag 29 november 2014

Sterren komen, sterren gaan...

... alleen Luc De Vos blijft bestaan.

Doemme toch, Luc. Zelfs Martine Tanghe was de kluts kwijt. Amper 52 jaar, nog zo veel tijd om mooie liedjes te maken. Want daar was je nog lang niet klaar mee.
Jouw teksten waren er zo vaak boenk op. Zo nu en dan, als mijn wekker weer eens op een onmenselijk vroeg uur afging, weerklonk je stem in mijn hoofd.

Soms vraagt een mens zich af, hoe we het in godsnaam overleven. De nacht vol boze dromen en de wekker om half zeven.

Ik kan alleen maar hopen dat je er niet te veel van geweten hebt. Want dat is momenteel nog onduidelijk. En weet dat je voor altijd zal verder leven. Niet alleen dankzij het prachtige, wondermooie en hartbrekende 'Mia', maar ook dankzij je altijd rustgevende verschijning, hoe je jezelf en al de rest zo goed kon relativeren en jouw subtiele humor.

Maar die wondermooie liedjes, die gaan nooit meer helemaal hetzelfde klinken.



Mia heeft het licht gezien, ze zegt niemand gaat verloren.

2 opmerkingen:

  1. Eén van de enige Vlaamse groepen die ik begot graag hoor.. Een verlies voor onze wereld!

    BeantwoordenVerwijderen